14/7/2008 · Kategori: Şiir

Gittin

Gittin dağ gibi büyüdü yalnızlık

Issızlığın iki ucunda şimdi sen varsın

Tam ortasında: yokluğun yokluğun yokluğun

O konuşsa konuşur, sussa susarsın

 

Gittin, taş atarak denizlerime

Halka halka genişleyen anıların kaldı

Girdin çıkmamak üzere dehlizlerime

Birden yaşamanın hızı azaldı

 

Gittin boşandı içimdeki sevincin yayı

Kim öğretecek bana âh sensiz yaşamayı

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

« Önceki :: Sonraki »